NAUCZANIE

Podróże i rozmowy doskonale się uzupełniają. Najlepiej podróżować w dobrym towarzystwie, bo każda wyprawa staje się wtedy okazją do wymiany myśli, ale też do wspólnego milczenia. Lato, czas urlopów i wyjazdów, sprzyja przypomnieniu sobie, że Bóg jest najważniejszym towarzyszem naszej podróży – także tej największej, zwanej życiem. A jeśli już wędrujemy razem z Nim, to – oprócz chwil, kiedy milczymy i cieszymy się tylko swoją obecnością – warto też cieszyć się rozmową.

Dlatego tego lata będziemy czytać cykl psalmów zwanych pielgrzymimi lub podróżnymi, ponieważ recytowano je w czasie wędrówki do Jerozolimy. To podróż przez zakręty życia – od smutku i osamotnienia do wspólnoty i uwielbienia. Jednak najważniejsze w niej jest to, że możemy iść i rozmawiać z samym Bogiem.

Andy Stanley powiedział kiedyś: „Twój brak odpowiedzialności w końcu stanie się czyjąś odpowiedzialnością”. Innymi słowy – jeżeli nie weźmiesz odpowiedzialności za to, co zostało ci powierzone, ktoś inny będzie musiał wziąć tę odpowiedzialność za ciebie. Mądre życie to życie, w którym nie zrzucamy winy na innych, ale stawiamy czoła wyzwaniom; nie obarczamy innych koniecznością prowadzenia nas za rękę, ale sami możemy stać się wsparciem dla innych.

Każdy człowiek chciałby, aby jego życie było częścią jakiejś większej historii, która będzie nie tylko dobra, ale też nada mu sens. Dlatego przez całe lato będziemy przysłuchiwali się opowieściom o różnych postaciach z Biblii, które mimo swoich skomplikowanych życiorysów, decydowały się włączyć w Boże plany. „Włącz się” to zaproszenie dla każdego z nas, aby także znaleźć swoje miejsce w Bożej historii.

Każdy marzy o szczęśliwym domu, ale nie każdy wie jak te marzenia zamienić w rzeczywistość i taki dom zbudować. W Piśmie Świętym znajdujemy wiele mądrych zasad i wskazówek, które choć nie są gwarancją, że w naszym życiu rodzinnym wszystko się uda, to pomagają budować zdrowe relacje. Co więc zrobić, aby mieć taki zwykły niezwykły dom pomimo swoich braków i niedoskonałości?

Kościoła nie wymyślił człowiek, ale to pomysł samego Jezusa. On doskonale wiedział, że nie można być chrześcijaninem w pojedynkę, ponieważ wszyscy potrzebujemy relacji. Dlatego, czytając historię o początkach Kościoła, chcemy na nowo przypomnieć sobie na czym polega nasza misja w tym świecie i przyjrzeć się kilku praktykom pierwszych chrześcijan, które służą budowaniu prawdziwej wspólnoty.

Większość z nas lubi historie z dobrym zakończeniem. Kontynuując naszą podróż przez Ewangelię Mateusza, odkrywamy, że nie tylko ma ona dobry koniec, ale też wiele mówi o końcu, który jest jednocześnie dobry jak i zaskakujący. Przed nami Zaskakujący koniec.

Jezus jest Królem innym niż wszyscy. On nie tylko wkroczył w naszą historię, ale chce dać się nam poznać poprzez to co robi i to co mówi. Dzięki Niemu możemy też dowiedzieć się jaki jest Bóg i czego od nas oczekuje. A kiedy poznajemy Jezusa, wtedy chcemy stawać się takimi jak On.

Czekaj na Króla

Kiedy patrzymy na świat z jego niesprawiedliwością społeczną, wyzyskiem i skorumpowanymi politykami, to chcielibyśmy, aby Bóg przyszedł jako Król i zrobił z nim porządek. Ewangelia Mateusza pokazuje Jezusa jako obiecanego Króla, który przyszedł na świat. Pierwsze jej rozdziały mówiące o Jego narodzinach pomagają nam zrozumieć, że to jest zupełnie inny Król, zupełnie innego Królestwa niż się spodziewaliśmy. Jest to jednak Król, którego potrzebujemy.

Siedem Kościołów Apokalipsy

Wzdłuż szlaku, po którym niegdyś dostarczano pocztę znajdowało się siedem kościołów Azji Mniejszej. To właśnie do tych wspólnot Jezus adresuje siedem listów, które znajdujemy w Księdze Objawienia. Wczytując się jednak w nie z uwagą odkrywamy, że ich przesłanie jest zdumiewająco aktualne i dotyczy całego Kościoła i wszystkich naśladowców Jezusa, którzy w różnych miejscach i okolicznościach oczekują na Jego powtórne przyjście.

Po co tu jesteśmy? Zapraszamy wszystkich …

Jako Społeczność Chrześcijańska TOMY: „Zapraszamy wszystkich do relacji z Chrystusem, który zmienia wszystko”. To proste zdanie przypomina nam o tym, po co tu jesteśmy i co robimy jako Kościół. Jako naśladowcy Jezusa nie tylko mieliśmy przywilej odpowiedzieć na Jego zaproszenie, nie tylko cieszymy się relacją z Nim i doświadczamy, jak nas zmienia, ale chcemy też to zaproszenie przekazać innym, aby oni też mogli poznać Jezusa i doświadczyć tego samego. Po to właśnie tu jesteśmy.

Czy nasza rozmowa z Bogiem coś zmienia? Słuchając modlitwy znanej nam jako „Ojcze nasz”, odkrywamy, że ona zmienia naszą perspektywę na świat i pomaga nam połączyć w życiu to, co powinno być połączone. Powtarzając słowa tej modlitwy, zaczynamy od rozmowy z Bogiem o Bogu, o naszej relacji.  W drugiej części, rozmawiamy z Bogiem o nas samych i naszych relacjach z innymi. A celem tej całej rozmowy jest połączenie tych dwóch światów – tego, co w niebie z tym, co na ziemi. O to właśnie chodzi w rozmowie z Bogiem.

Tłumy, wszędzie te tłumy, a w tłumie trudno jest zauważyć pojedynczego człowieka i jego potrzeby. Czasem nawet chcielibyśmy zrobić coś dobrego dla innych, ale jest ich tak wielu i tak wiele potrzeb. Przecież nie damy rady pomóc wszystkim.

Jezus także często otoczony był przez tłumy, ale czytając Ewangelie widzimy jak świadomie poświęcał On uwagę jednostkom. Nie tylko widział tłum, ale pojedyncze osoby, ich historie i problemy dając nam przykład jak kontynuować Jego misję. Ktoś trafnie kiedyś powiedział: „Zrób dla jednego, co chciałbyś zrobić dla każdego”.

Jak budować relacje na różnych etapach znajomości? Jak przejść od etapu poznawania się, przez decyzję o wspólnym życiu, kryzysy i dojść do dojrzałego związku? Jeśli chcesz się o tym dowiedzieć, to nie możesz przegapić naszej nowej serii nauczania z Księgi Pieśń nad Pieśniami. Jest to księga, która od wieków budziła emocje, ponieważ opisując relacje pomiędzy kobietą i mężczyzną, wiele miejsca poświęca urokom fizycznej intymności. Choć powstała w starożytności, jest zdumiewająco aktualna.

Relacje nie są łatwe, bo żyjemy MIĘDZY POMIĘDZY bardzo różnymi ludźmi. A Kościół to miejsce spotkania osobowości, kultur, przekonań i pokoleń, które nie tylko muszą nauczyć żyć ze sobą, ale też powinny uczyć się od siebie nawzajem. Jak więc budować relacje z ludźmi innymi od nas i czerpać z tej różnorodności żyjąc MIĘDZY POMIĘDZY innymi?

Ostatnia Wieczerza to szczególny posiłek, jaki Jezus jadł razem ze swoimi uczniami tuż przed Jego śmiercią. Ta kolacja była pełna emocji i symbolicznych gestów. Padło wtedy wiele ważnych słów. Jezus przygotowywał uczniów na swoje odejście. Chciał im pomóc odnaleźć się w świecie, w którym choć Jego fizycznie nie będzie, to ciągle będzie obecny.

Ktoś mądry zauważył, że w życiu często bardziej potrzebujemy przypominania tego co już wiemy niż uczenia się o tym czego nie wiemy. Dlatego właśnie mamy okazję przypomnieć sobie, że bycie chrześcijaninem polega na relacji z Bogiem i relacjach z ludźmi. Jak te relacje powinny wyglądać i co z nich wynika? Na te pytania odpowiemy sobie w serii nauczania: To proste!

Żyjąc w teraźniejszości czasem łatwo jest zapomnieć o wieczności i żyć tak jakby to, co jest tu i teraz było wszystkim, czego możemy się spodziewać. Jednak Apostoł Paweł, w swoim 1 Liście do Tesaloniczan, choć pisze o bardzo codziennych sprawach, to nieustannie przypomina swoim adresatom o wieczności i każdy rozdział tego listu kończy odniesieniem do powtórnego przyjścia Jezusa. Robi tak dlatego,  że choć żyjemy w teraźniejszości i zmagamy się z tu i teraz, to możemy się uczyć patrzeć na swoje życie, codzienne zmagania i wybory codzienność z perspektywy wieczności, a to wszystko zmienia.

Adwent to czas oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia, czyli przedsmak nadchodzących Świąt. Czytając Stary Testament odkrywamy, że to był także czas Adwentu, czyli oczekiwania na przyjście Zbawiciela. Dlatego przez najbliższe tygodnie będziemy przyglądać się niektórym mniej znanym fragmentom Starego Testamentu, które są przedsmakiem narodzin Jezusa.

Kto nie chciałby móc zmienić świat na lepsze? Choć tej ostatecznej zmiany dokona sam Bóg, to w Jego planie jest miejsce dla każdego z nas, ponieważ chce On posłużyć się każdym. A sam Jezus dał nam przykład jak możemy to robić. Kiedy przyglądamy się temu w jaki sposób Jezus oddziaływał na swoje otoczenie, odkrywamy, że choć często był otoczony przez tłumy, to zawsze zwracał uwagę na jednostki. Jego sposób to: jeden na jeden. Jak więc wykorzystać to jedno spotkanie, jeden posiłek, jedną rozmowę, aby jeden człowiek mógł doświadczyć dobroci samego Boga?

Konflikty są niechcianą, ale często nieuniknioną częścią życia. Czy tego chcemy, czy też nie, one po prostu się wybuchają i wywracają nasz świat do góry nogami. Wtedy zadajemy sobie pytanie: „Jak żyć razem, żeby się nie pozabijać?”. Jednak w konfliktach nie tylko chodzi o to, aby się nie pozabijać, lecz przede wszystkim, by przejść przez nie mądrze i jeszcze czegoś się z nich nauczyć.

Bóg jest niewidzialny – to wiemy, ale czasem też nie możemy się dopatrzeć w życiu codziennym Jego działania i zastanawiamy się czy On naprawdę rządzi tym światem. Księga Estery, to jedyna księga w Biblii, w której nie pojawia się słowo “Bóg”, a mimo to trudno nie zauważyć, że wszystko co się tam dzieje jest pod jego kontrolą. To niezwykła księga opisująca bardzo zwyczajnych i niedoskonałych ludzi, którzy mimo swoich braków odegrali ważną rolę w Bożych planach. Dla nas też to jest możliwe.

To co jest ważne w tej serii to odwoływanie się do szerokiego obrazu Missio Dei czyli Bożego planu odkupienia CAŁEGO stworzenia. Chodzi o to, aby pokazać, że wszytko co robimy, czyli nasze zaangażowanie, ofiarność, modlitwa, post, czy pomaganie – to wszystko jest częścią większej historii i chcemy te rzeczy robić ponieważ jesteśmy częścią Missio Dei, czyli Misji Boga.

Wszyscy chcemy, aby nasze życie miało znaczenie i było częścią większej historii. Dlatego Bóg zaprasza nas do włączenia się w Jego historię zwaną Missio Dei – Misja Boga. Jest to Boży Plan ratunkowy, który Bóg niestrudzenie realizuje od początku dziejów. W tej serii nauczania będziemy zastanawiać się nad tym jak każdy z nas może się włączyć w to co Bóg robi nie tylko w historii świata, ale też w naszym otoczeniu. Jak żyć, aby stać się częścią Missio Dei tam gdzie jesteśmy?

Coraz bliżej Święta! Po raz kolejny możemy wspominać to wyjątkowe wydarzenie, kiedy Bóg stał się człowiekiem i przyszedł na ten świat jako niemowlę w mieścinie zwanej Betlejem. Bóg nie tylko wkroczył w naszą historię, ale obiecał, że zrobi to jeszcze raz. Dlatego wspominając pierwsze przyjście Jezusa na świat, chcemy kontynuować naszą wędrówkę przez Księgę Objawienia Jana, aby przygotować się na Jego kolejne przyjście.

Czasem odkrywamy, że najważniejsze jest to co jest niewidzialne, a raczej Ten, który jest Niewidzialny. Kiedy Jezus odchodził z tego świata, obiecał, że pośle Niewidzialnego Opiekuna, czyli Ducha Świętego, który zamieszka w nas. Kim jednak jest Duch Święty i w jaki sposób działa w naszym życiu? Jak zostać napełniony Duchem Świętym i wykorzystywać Jego dary? Co myśleć o ponadnaturalnych przejawach działania Ducha Świętego? O tym wszystkim dowiesz się więcej w naszym nowym cyklu nauczania pt. NIEWIDZIALNY.

Wdzięczność i hojność są ze sobą nierozłączne. Szczęśliwi ludzie, to zazwyczaj ci, którzy są wdzięczni za to co mają. A im bardziej jesteśmy wdzięczni i cieszymy się tym co otrzymaliśmy, tym bardziej chcemy dzielić się z innymi, aby oni też doświadczali tej radości. Jak więc wdzięczność i hojność mogą przejawiać się w różnych dziedzinach naszego życia? O tym w serii kazań pt. Wdzięczni i hojni.

Są spotkania, które zmieniają życie. Nagle zaczynamy postrzegać świat inaczej. Znajdujemy odpowiedzi na swoje pytania i wątpliwości. Doświadczamy zachęty i pocieszenia w trudnych chwilach. Odkrywamy, że nie jesteśmy sami. Jeśli taki wpływ na nasze życie mogą mieć spotkania ze zwykłymi ludźmi, to o ile bardziej może się ono zmienić jeśli … spotkamy się z Jezusem?

Razem najlepiej, ale przecież wiadomo, że czasem trudno wytrzymać razem i wydaje się, że samemu bywa lepiej. Właśnie dlatego życia razem trzeba się uczyć i tego lata będziemy poznawali Wartości dzięki, którym razem najlepiej.

Wszyscy kochamy słuchać barwnych opowieści, a zwłaszcza takich, które mówią o prawdziwym życiu prawdziwych ludzi. SAGA to seria kazań mówiąca o życiu Dawida od momentu jak został królem. Szczególnie uważnie chcemy się przyjrzeć jego rodzinie i relacjom jakie miał ze swoimi najbliższymi, ponieważ nasze codzienne wybory mają wpływ nie tylko na nas, ale też na innych.

Konfrontacja! Niektórzy się jej boją, a inni ją kochają. Jednak bez względu na to jak postrzegamy konfrontację, to stanowi część naszego życia i czasem jest konieczna. Dlatego chcąc uczyć się mądrego konfrontowania sięgamy do nauczania Jezusa, które znajdujemy w Ewangelii Mateusza. Dzięki temu możemy dowiedzieć się jak nie uciekać od problemów i trudnych sytuacji, ale stawiać im czoła w dobry sposób.

Chrześcijańskie nabożeństwo nie jest skomplikowane w swojej formie, co nie znaczy, że nie warto zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad znaczeniem poszczególnych jego elementów. A to wszystko po to, aby przeżywać nabożeństwa jeszcze głębiej i pielęgnować swoją relację z Bogiem oraz Jego Kościołem jeszcze bardziej świadomie.

“Żaden człowiek nie jest samotną wyspą” zauważył John Donne, brytyjski poeta. Jednak choć żyjemy w zatłoczonym świecie, wielu ludzi żyje w samotności. Inni, mają jakieś relacje, ale zastanawiają się czy jednak nie łatwiej by im było być samotnymi wyspami. Nasz nowy cykl kazań na podstawie Listu Pawła do Efezjan pokazuje jak fakt, że wierzymy w Jednego Boga, który jest w trzech Osobach, ma wpływ na nasze relacje z innymi narodowościami, na na relacje rodzinne, czy społeczne. Dzięki temu Listowi odkrywamy, że #razemnajlepiej.

Kiedy w podróży przez życie gdzieś utkniemy, to w końcu uświadamiamy sobie, że potrzebujemy punktu zwrotnego i nowego początku ponieważ sami nie radzimy sobie z problemami, jakie na nas spadły. Takim punktem zwrotnym jest Jezus Chrystus. Jego przyjście zmieniło bieg historii świata i było początkiem Nowej Ery. Dlatego On jako jedyny może zmienić bieg historii życia każdego człowieka i otworzyć nowy rozdział w jego życiu. Przed nami punkt zwrotny.